Bart Dorlandt - BAMweb.nl

Het heeft even geduurd, maar er is weer een update.

Om te beginnen ben ik een aantal dagen uit de running geweest. Ik was ziek, de zogenaamde braziliaanse griep had mij te pakken. Gelukkig heb ik het kunnen verslaan en ben ik weer helemaal ok.

Na de week dat ik ziek ben geweest had ik een workshop van capoeira. Een acrobatiek workshop wel te verstaan. Ik was nog niet helemaal topfit en heb dus wel een beetje rustig aan gedaan. Voor zover dat mogelijk is tussen mij en capoeira natuurlijk. De workshop duurde de hele dag, waarbij de ochtend vooral wat basis elementen behandeld werden al hoewel er toch al enig salto werk aan te pas kwam aan het einde van de ochtend. Na de lunch ging we verder naar de turn vloer. Hier kregen we les van iemand die en ervaring had met capoeira en ook met turnlessen. Hier werden we onder verdeeld in groepen die al ervaring hadden met salto's en diegene die het nog niet hadden. De groep van de ervaren personen was gelukkig lang niet zo groot als de andere groep waardoor het wachten niet zo lang duurde. Al met al een toppie dag met de nodige spierpijn erna .

Ook heb ik in de tussentijd nog een dag besteed om wat bezienswaardigheden in Sao Paulo te bekijken. Zo ben ik onder andere naar Jardim da Luz geweest. (Tuin van het licht). Dit was lekker ontspannend. Helaas was ik ervoor nog even verdwaald. Zat aan de verkeerde kant van de snelweg. In het straat waarin ik terecht gekomen was was niets anders te krijgen dan bruidsjurken.... Gewoon echt niets anders. Heel apart. Het scheen echter een heel bekende straat te zijn bij de familie hier. Iedereen schijnt daarheen te gaan voor z'n huwelijks ditjes en datjes. Zie de foto's vanaf het roze gebouw.

In het park heb ik naast de rust ook een aantal foto's geschoten. Daarnaast bleek het ook een plek te zijn waar welwillige vrouwen zich aanboden om te vergezellen, wist ik veel....

Daarna nog uitgestapt bij station Se om daar nog even een kerk te bezichtigen, welke in volle gang was, en nog even wat rond gelopen... Al met al een prima dagje.

Het weekend erop was het zo ver. Ik ging naar Rio de Janeiro. De vrijdag nacht zou ik de bus nemen om vervolgens vroeg in de ochtend in Rio aan te komen. Dit ging echter bijna mis omdat ik mijn paspoort vergeten was / niet meegenomen had. Ik dacht, dat het allemaal wel goed zou gaan zonder paspoort, maar wel met kopie. Het gemopper begon al bij het loket waar ik mijn reeds bestelde tickets moest ophalen. Ik heb die vent uiteindelijk kunnen overtuigen dat het call center had verteld dat ik met een kopie op pad kon en kreeg dus mijn tickets voor heen en terug mee. Ik helemaal blij dat ik mijn tickets had en ging vol goede moed naar de bus. Na een poos gewacht te hebben, hier kennen ze blijkbaar ook vertraging, het ligt dus niet alleen aan de NS, kwam eindelijk mijn bus.... Kom ik erachter dat ik weer mijn paspoort moet laten zien en dit keer wilde die kerel mij de bus niet inlaten zonder origineel.... AAARGGGHHH..... Juist omdat mijn tas al wel in de bus zat...

Na een hoop gezeur en geblaat hoe ik dan verder moest, werd het toch goed verklaard. Ook hier had ik gezegd dat het call center had gezegd dat mijn kopie afdoende zou zijn... Blij dat mijn Portugees vooruit is gegaan want met de status van vorig jaar was het niet gelukt denk ik. Uiteindelijk kon ik de bus in en kon ik eindelijk gaan slapezzzzzzzzzz.....

Rond een uurtje of 7 werd ik wakker en stonden we in de file om het busstation binnen te komen, gekkenhuis... Daarna taxi gepakt en stond ik rond 8 uur aan de receptie van mijn hostel. Klasse. Hele dag voor de boeg. Tas gedumpt, geld gepakt, camera in de buidel en op pad. Helaas was het behoorlijk regenachtig die dag en dat is ook te zien op de foto's. Al met al dikke pret want met elke regenbui was ik weer een stuk verder op mijn reisje en had ik weer iemand anders om tegenaan te ouwehoeren. Waaronder een verkoper van de welbekende soort van handdoeken die de vrouwen ook als soort van kledingstuk dragen op het strand en een spirituele masseuse die haar studie aan het doen was aan een groot en welbekend meer (lagoon). Hier waren Eva en ik vorig jaar ook langs gereden met de taxi toen we naar het hostel gingen. Nadat het weer een beetje opgeklaard was kon ik weer verder en ging ik op zoek naar een bank om mijn financiën weer op orde te brengen zodat ik ook wat kon gaan eten. Ergens aangeschoven voor een brassie-maaltijd, helemaal alleen aan een tafel voor 4. Dit duurde echter niet lang. Er was een Chinese vrouw die naar mijn bord aan het wijzen was terwijl ze gebaren aan het maken was naar de ober. Niet veel later kwam ze richting mijn tafel en bood ik haar een stoel aan en zo ook haar compagnon. Ze waren op doorreis in Rio en ging de dag erna naar Sao Paulo. Die hadden het dus niet zo goed getroffen, want het had de afgelopen 4 dagen geregend en de volgende dag zou het 24 graden met zon gaan worden. We hadden lekker gekletst en een hoop lol gehad en natuurlijk sta ik op de foto. Ik word vast rete beroemd nu in China. Na de lunch gingen we weer onze eigen weg en ging ik weer op pad richting hostel. Genoeg gezien en genoeg gelopen, dat vonden mijn voetjes ook.

Daar aangekomen mijn kamer gekregen, de nodige mensen ontmoet waaronder een Canadees, mijn kamergenoot en nog 2 Engelse meiden. Met z'n vieren gingen we die avond ook uit eten. Goed gegeten en goede caipirinhas gedronken, de Braziliaanse mix van rum, limoen, suiker en water. Goed vertoeven zeg ik. Nog even naar het hostel en toen op ook nog maar even het nachtleven gecheckt in Rio. 2 Taxis vol op naar Lapa. Het meest bekende stuk in Rio om te gaan stappen. Hoorde later ook dat het het meest gevaarlijk is, maar gelukkig niets gebeurd. De groep waarmee ik was wilde een bepaalde toko in, want dat zou de BOM zijn... Dat bleek ook want er stond gewoon een rij van meer dan 400 meter.... LEES: 400 meter. Die brassies zijn niet wijs. Wij wel, dus wij gingen door naar een andere toko. TOP avond. We hebben kunnen genieten van een live samba avond. Ik wist een aantal dingen zeker. Doodop, voeten wilden niet meer, genoeg gedronken ook. Dat laatste heb ik geweten de volgende dag. Tot 6 uur in de avond koppijn gehad. Dat brassiese bier is echt niet goed voor je.

De zondag was er een hipi markt, een markt met allerlei snuisterijen. Hier ben ik heen geweest met 2 meiden uit Noorwegen en 1 uit Denemarken. en dat duurde en duurde... Niet vooruit te branden. Wel erg gezellig overigens. Ik had de tijd en werd zelfs gecomplimenteerd met mijn geduld. Who would have thought... Na de markt was het tijd voor het strand eindelijk lekker chillen. Daar was deze dag ook voor bedoeld. Ook weer even lekker kunnen trainen op het strand en tevens 1 van de meiden wat bijgeleerd. Blijkbaar vonden de brassies het erg interessant dat een gringo capoeira aan het leren was aan een andere gringa. Alias, we werden erg bekeken.

's avonds voor de TV in slaap gevallen met een tikkeltje honger... Echter, toen ik wakker werd om half 11 had ik toch echt wel heel erge honger. Geen punt, op naar een kroeg. Dit keer met 3 taxi's. 8 meiden en 3 jongens de kroeg in. Dit was wederom weer een top feestje. Hier spreken de brassies nog beter Engels dan in Sao Paulo, dat was wel opvallend. Wat ook opvallend was, is dat de mensen uit Sao Paulo, de Paulistas, Rio de Janeiro beschouwen als heel erg gevaarlijk. Terwijl op de beurt van de Cariocas uit Rio de Janeiro Sao Paulo als erg onveilig beschouwen. Ik kan nu inmiddels zeggen dat ik in beide me aardig op m'n gemak voelde en nog steeds in Sao Paulo, waar ik inmiddels weer terug ben. Echter, de duitser uit het hostel zal dit niet over Rio zeggen. Hij was beroofd van z'n telefoon, vertaalmachine, horloge en wat centen. Maar hij had de gouden regel genegeerd. Alleen op het strand terwijl het donkerder wordt... Verder niets aan de hand, hij leeft nog zonder krasje.

Ondanks dat het weer veel te laat geworden was, stond ik weer op tijd naast m'n bed om die dag te genieten van de city trip. Met deze trip zijn we naar 6 locaties binnen Rio geweest, waaronder het bos van 39 km2 midden in de stad, het christus beeld en de wereld beroemde trap bij Lapa. Hierna nog op eigen gelegenheid naar Pão de Açúcar. Met 2 kabelbanen de bergen op waar een geweldig uitzicht ons opwachtte. En aangezien afbeeldingen meer zeggen dan een 1000 woorden, waar ik inmiddels wel aan zit is hierbij de link.

http://picasaweb.google.com/bartbarata/Brasil2009

en

http://picasaweb.google.com/bartbarata/20091010_Rio_de_Janeiro#